گرینلند با ۲۱۷۵۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت، بزرگترین جزیره‌ی جهان است.با این مساحت، گرینلند از مجموعه‌ی کشورهای ایران و عراق هم پهناورتر است.گرینلند با قطب شمال همسایه است. ۸۵ درسدِ آن پوشیده از توده‌ی یخ (Ice cap) است. این توده‌ی یخ طیِ ۳-۲ میلیون سال لایه لایه روی هم انباشته شده است و قطر آن در پاره‌ای جاها از سه کیلومتر بیشتر است؛ این بخش از گرینلند زیست‌پذیر (سکونت‌پذیر) نیست. تنها آن ۱۵ درسدی که خالی از یخ است و بخش های ساحلیِ گرینلند را تشکیل می دهد، زیست‌پذیر است
آب و هوای سراسر گرینلند قطبی‌ست: به این معنا که میانگین دمای گرمترین ماه در آن منهای ۱۰ درجه‌ی سانتی‌گراد است. البته درجه‌ی هوا در سراسر گرینلند یکسان نیست. در بخش های شمالی، درجه‌ی هوا در زمستان، گاه، تا منهای ۵۰ درجه‌ی سانتی‌گراد پايین می آید. موقعيت ویژه‌ی جغرافیاییِ گرینلند-همسایگی‌اش با قطبِ شمال و دریای قطبی- سبب می شود که این سرزمین در بیشتر ماه‌های سال در محاصره‌ی یخ باشد که این امر کشی‌رانی را به شهرهای آن با دشواریهای زیادی روبرو می کند.برای نمونه، به سبب تراکم یخ‌هایی که از دریای قطبی گسسته و با جریان آب به جنوب شناور می شوند، نمی توان بیش از دو یا سه هفته در سال با کشتی به شهر آماسالیک (Ammassalik) که در شرق گرینلند قرار دارد سفر کرد؛ هر چند در همین دو سه هفته هم آبراه باز نیست و کشتیران باید به یاریِ هلیکوپتر از لابه‌لای یخپاره ها مانور بدهد تا بتواند خودش را به کرانه‌ی شهر برساند.


کوههای یخ

کوهای یخ از رودخانه‌ی یخین که از توده‌ی یخ باستانی سرچشمه می گیرند، جدا می شوند و با جریان آب به جنوب شناور می شوند. کوههای یخ که بلندیِ پاره‌ای از آنها به سد متر می رسد از دیدنی‌ترین نماهای طبیعت بی مانند گرینلند است. با چشمِ برهنه از دور که نگاه شود پاره‌ای از آنها به اندازه‌ی یک خانه به نظر می رسند؛ با دوربین به اندازه‌ی یک کاخ یا دژی سفید؛ درازا و پهنای واقعیِ آنها زمانی آشکار ميشود که قایق یا کشتیی از کنار آنها بگذرد و امکانِ مقایسه به وجود آید. طبیعت گرینلند چنان گسترده و چنان بی در-و-پیکر است که چشم را فریب می دهد: یخکوهی که به گمان در فاصله‌ی ده‌ کیلومتری‌ست، در حقیقت شاید سد کیلومتر از بیننده دور باشد.
افزون بر کوههای یخ، یخپاره‌های دیگری نیز بر آب های گرینلند شناوراَند. این یخپاره‌ ها از دریای یخزده‌ی قطبی جدا میشوند. قطر این یخپاره‌ها تا سه متر می رسد؛ گرینلندی ها به این یخپاره ها «یخِ بزرگ» می گویند.
بخش بزرگی از گرینلند دَرونِ مدار قطبی قرار دارد. دراین بخش، خورشید در تابستان فرو نمی شود و در زمستان بر نمی آید. به بیان دیگر، در این بخش از گرینلند تقریبأ شش ماه در سال شب است و شش ماه روز. به این شب اینوئیت ها۱ «شبِ بزرگ»‌۲ می گویند